5/29/14

27.05 Θες

Παραμάσχαλα μας πήραν οι ανάσες γλυκέ μου.
Η αόρατη μέθη της χάλκινης βραδιάς.
Σώματα σε παράξενες κλίσεις, σπασμωδικές.
Κουμπώνουν και αρχίζει το αιχμηρό παιχνίδι της ανακάλυψης.
Επώδυνη σφιχτή έλξη.

Ανοιξιάτικες μέλισσες αργοπεθαίνουν στην καρδιά της γύρης αφήνοντας πίσω τους το πιο γλυκό τους μέλι...

-να κολλάμε.

No comments:

Post a Comment