6/30/14

6/24/14

η ζωή τελειώνει με ήττα και ο θάνατος ξεκινά με θα...

Οι χαρακιές στο ξύλο, 
οι γρατζουνιές στο δέρμα, 
το βαθούλωμα της σφαίρας στο σίδερο....


Μια συμμορία τ' απαράλλαχτα της πραγματικότητας, 
συνοδεία της ανάμνησης και μητέρα της κρίσης.
Παρανομίες για μια υπόνοια στο άνομο τοπίο 
κι η συμπόνια που φυλάμε για τα άγνωστα εδάφη με τις νάρκες.
Η αχόρταγη υποψία της ανατροπής
αφήνει το αίμα να κυλά ακόμη και στη στέπα, 
δίχως να αφουγκράζεται τη στεγνότητα του αέρα 
που γίνεται αναπνοή και ξηραίνει τα χείλη, 
αποκληρώνοντας με θράσος τις ομορφότερες μελωδίες 
απ' το γλυκό λαρύγγι που έχουν τα πουλιά της μετανάστευσης.
Μια αδέσποτη αγέλη που δικαίωμα κανένα δεν της δώσανε να λυτρώσει της αγάπης τα αλύτρωτα. 


Η αιώνια προσμονή της επιστροφής σε ένα άθικτο κλωνάρι που φύτρωσε στην έρημο.



6/18/14

Αρκαδία

Τα πλάσματα του δάσους με νερό, με χώμα πετούν. 
Απόστολοι στο ένστικτο, στην προστασία της αγνής τους πλάσης.
Ιεροτελεστία των σωμάτων σε κίνδυνο.
Αχαλίνωτος ερωτισμός στην καύση που τα λιώνει, 
με σπίθες να γιορτάζει ο σπαραγμός της αποθέωσης.
Ανίδεα στην κρυψώνα καρτερούν τις συνουσίες του κόσμου,
τα πιο όμορφα που έχουν υπάρξει.
Κι η στάχτη να γλιστρά στις φυλλωσιές τους,
μη και μάθει ποτέ κανείς την πατρίδα της καρδιάς.
Η μεγαλύτερη αμαρτία του αέρα,
 -να φουντώνει.

6/12/14

τρία τσιγάρα μέτρησα, ένα-δύο-τρία!

Μια πηγή νερό, πηγάδι.
Δυο κόρες ξεδιπλώνουν το χώρο.

Κάποιο απόγευμα, έριξαν αντίλαλο οι κραυγές τους.
Στο μεταίχμιο συναντήθηκαν οι πιο πρόθυμες επιθυμίες τους.
Εκεί συναντιούνται όλα, στη ζούγκλα.
Όχι το πρωί, όχι το βράδυ,
το απόγευμα, στο γλυκό φως που σιγοσβήνει.
-Αν με απήγαγε κάθε απόγευμα θα ήμουν ευτυχισμένη, ας με έδενε.
Ο πιο σφιχτός κόμπος μου θα λύσει απ'τον πόθο της απόδρασης,
Απ'την ελάχιστη τριβή των δαχτύλων μας καθώς με δένει...

Τα ανάρμοστα είναι ανάρμοστά μόνο όταν δεν εφαρμόζουν, 
στις γωνίες των σωμάτων, στις καμπύλες του μυαλού.

Για την Δ.

6/8/14

Κατοικώ κολάσεως γωνία και θαυμάτων

Γέλα, γέλα! 
Το γέλιο είναι καύλα.
Η ειρωνία είναι η πιο αστεία απ'όλα τα αστεία 
γιατί είναι γελοία. 
Έλα γέλα, γέλα
Το γέλιο είναι καύλα!
Το black humor είναι καύλα, 
Όταν κλαις είσαι καύλα 
μα όταν γελάς είσαι πιο καύλα
Όταν κλαις δεν κλαίω 
μα όταν γελάς καυλώνω
Γέλα, γέλα!
Το γέλιο είναι καύλα!

Δείξε μου τα δόντια σου!
Δείξε μου τη γλώσσα σου!




6/3/14

  Ήταν ένας που το χόμπυ του ήταν να κάνει τις λέξεις μπουρδέλο. Υστερούσε στην εκτίμηση της αντίληψης του άλλου, δηλαδή πάντα θεωρούσε τον εαυτό του πιο έξυπνο ή μάλλον πιο ευαίσθητο. Χρησιμοποιούσε ανθρώπους για να τρέφει το ναρκισσισμό του ακριβώς όποτε το χρειαζόταν  και θα μπορούσε κανείς να πει πως δεν το καταλάβαινε καν. Όμως εγώ δεν θα το λέω πια. Γιατί όταν ορίζεις την απόσταση σου από κάτι αντιλαμβάνεσαι και τη χρησιμότητά της. Αυτού του είδους οι άνθρωποι είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στην εξουσία. Αθόρυβη, μυστική εξουσία. Του δίνεις και σου παίρνει.
Δε μοιράζεται τίποτα. Αυτοί δεν είναι άνθρωποι να γιορτάζεις τις επιθυμίες σου.  


 Ο κόπος της κατανόησης του άλλου απαιτεί ωριμότητα και είναι απολύτως απαραίτητος για οποιονδήποτε επιδιώκει να αγαπήσει. Εκείνος που πρόδωσε την εμπιστοσύνη, ας μοχθήσει.

Όταν καταλάβεις θα σιχαθείς τις λέξεις.
Όλες αυτές τις λέξεις που τις έκανες μπουρδέλο.
Δεν σε εμπιστεύομαι.