3/12/15

.

 Φυσικά και όταν ήμουνα μικρή νόμιζα πως το ψαρονέφρι είναι από ψάρι. Και τώρα ξέρω πως δεν είναι αυτό που νόμιζα πως είναι, όπως ξέρω ότι δεν είναι από δέντρο ή από χαρτί. Και κάπως έτσι, δια της μεθόδου του αποκλεισμού, προσπαθώ να καταλάβω τι δεν είμαι, τι δεν είσαι και τι είναι το ψαρονέφρι.
- Χωρίς να ρωτήσω κανέναν.

 Θυμάμαι όταν ήμουν μικρή που ακουμπούσε το μεγάλο του χέρι στο κεφάλι μου
 και μου 'λεγε αστεία για να με διασκεδάσει. 
Θυμάμαι ακόμη, πως είχα φάει ένα χαστούκι εξαιτίας ενός από αυτά 
Απο τότε, του είχα μια αδυναμία. 
 Και τώρα φαντάζομαι πως αν προλαβαίναμε να ξανασυναντηθούμε,
 η συνάντησή μας, θα ήταν περίπου η ίδια 
Εγώ να έχω αδυναμία κι εκείνος να κάνει αστεία στο μικρό κοριτσάκι
 που έγινε ολόκληρη γυναίκα και που μοιάζει τώρα πιο πολύ σε εκείνους, 
που ήξερε καλά και που τον ξέρουν για πάντα. 
Όμως κάποια πράγματα αργούν και κάποια ήδη άργησαν...

 Έυχομαι να φύσαγε λίγο παραπάνω, να τρανταζόταν το σώμα του και να μπορούσαμε να ζήσουμε αυτή τη συνάντηση. 

No comments:

Post a Comment