5/3/15

Αρρ.

 Είμαι στο κρεβάτι, μπορώ να σας μιλήσω με μεγάλη λεπτομέρεια για την κατάσταση. Εγώ ξέρω πολύ καλά τι συμβαίνει σ'αυτό το σπίτι. Ξέρω πότε ο ένας πεινάει και πότε ο άλλος έχει άγχος. Ξέρω πως είναι η βαρεμάρα του καθενός, ξέρω την έκφραση που θα πάρει καθώς θα του πουν μια σαχλαμάρα, ξέρω. Ξέρω που ανήκει ο καθένας ανα πάσα στιγμή, ξέρω ποιος απολαμβάνει ποιον και πότε, ξέρω όλα τα μικρά μυστικά τους, ξέρω ποιους αγαπούν και για ποιους αδιαφορούν, ξέρω πως πλένουν τα δόντια τους, ξέρω τι σκέφτονται ακόμη και για τα μαλλιά τους.
Είναι όμως οι αβεβαιότητες που με συναρπάζουν περισσότερο.
 Ξαπλώνουμε στο μεγάλο μας κρεβάτι διαμελισμένοι και ζεστοί, πίνοντας χυμό απ τον ξεδιάντροπο αποχυμωτή μας που όλα έχει μάθει να τα εκμηδενίζει. Απολαμβάνουμε καθημερινά ελιξήρια ζωής κατευθυνόμενοι προς το θάνατο. Άφοβα, αποκλεισμένοι από τη μοναξιά, μη ξέροντας τίποτα παρά μόνον ο ένας τον άλλο. Κι αυτό μας αρκεί
 -.για να μην απελπιστούμε.

No comments:

Post a Comment