9/20/15

Σκαρφαλώνω στα σκοτάδια των δαχτύλων σου
στα χάδια της νιότης μου που έχεις γεράσει.
Ιχνηλάτης δίχως έλεος,
σε μυρίζω από μακριά
καθώς προφέρεις τα ονόματα και
προσφέρεις στις συνήθειες την πίστη σου
να μην αλλάζω,
τα ψεγάδια μου να αφήνω στις γραμματοσειρές
που αλλοτινά μ'έχουν μαυρίσει.




Περιπλανιόμαστε στα ναρκοπέδια σα χρυσόψαρα.
Εγώ-εσύ
κι ένα τσιγάρο να παλεύουμε. 

No comments:

Post a Comment