11/14/15

Επίμονα σε περιμένω, σα λαγό απ'το καπέλο.

Χαρτογραφώντας τις εικόνες στο μυαλό μου θα μπορούσα να πω, πως τα ευαίσθητα σημεία εκκίνησης ενός εξαιρετικά μικρού σώματος με μεγαλειώδεις αγωνίες είναι συνήθως τα χέρια. Κρυφοκοιτώ τις διαδρομές που επιλέγεις να διασχίσουν τα μάτια μου, σε μια συνεχή μαρτυρία του εαυτού κι έχω σμηλέψει μια κομψή παραβατικότητα για να καταχράζομαι τις επιθυμίες, με την εγγύηση μιας υπόνοιας για διάρκεια. Α-μήχανα και ελάχιστα, περιφερόμαστε στα όρια της απεύθυνσης εγκαινιάζοντας συμφραζόμενα, κατασκευάζοντας αποσπάσματα ετεροτοπίας για να βιώνουμε τους πολλαπλούς μας εαυτούς σχεσιακά.
Εξυμνώ 


την απροσδόκιτη τόλμη στο στενό σου χάδι που μας πλάθει την τρίτη διάσταση κι είναι τώρα αγγιγμένη.





Μετά σιωπή, μόνο βήματα υπό εξαφάνιση...



1 comment: