12/13/15

Νταίζυ, η στιγμή είναι εντελώς ακριβή!

...Το ένιωσα τότε να κοχλάζει, να ανβλύζει απ'τις αντλίες μου σαν το νερό του καλοριφέρ που έκανα εξαέρωση ή σαν το νερό που κυλούσε απ'τη ρώγα μου όταν έκανα μπάνιο και που έμοιαζε με τις ιδέες που έχω για το squirting. Ζεστή πίεση. Έτσι θυμήθηκα τον εαυτό στο μεταξύ των νοημάτων που αγαπήθηκα και άφησα το βήμα να με παρασύρει δίπλα σου, σαν να ήμουν νεαρή...


 Κουρνιασμένη στην απρόσμενη οικειότητα που ένιωθα πάντα με τους εκτοπισμένους και ανακουφισμένη απ'την κοινοκτημοσύνη,
πρέπει τώρα να γυρίσω,
 εδώ, 
όπου,
 πάλι
αναμετριέμαι με τις εικόνες που δε με ρωτάνε τίποτα, μόνο με υπαινίσσονται και αποφασίζουν για τους βαριεστημένους, τους χλιαρούς, τους πιστωτές που έχουν τη δύναμη να με πληγώνουν και να με απαιτούν έτσι ή αλλιώς, συνήθως αλλιώς τελικά
στο τέλος
να είμαι λίγο αλλιώς
για να μην τελειώνουν μέσα μου
χωρίς προφυλάξεις
ζητώντας περισσότερες επι-φάνειες
για να δημοσιεύσουν τα πάθη τους. 





Αφυδατωμένη απ' την αποστέρηση που συμφώνησα να μου δανείζεται
ντρέπομαι στη σκέψη του φιλιού


-και φοβάμαι όταν (σε) ηδονίζομαι.
ότι θα τελειώσω κι εγώ







No comments:

Post a Comment