2/20/16

αποκαρδιωτικό

Το μέλλον 
αλλά και το παρελθόν 
είχαν απαχθεί για λίγο απ' τα χέρια μου
σαν εγώ να ήμουν απλώς ένα κέρινο ομοίωμα 
που βρέθηκε στη δυσάρεστη θέση 
να πρέπει να βαλσαμώνει τον εαυτό του 
για να μη βρίσκουν μέσα του 
αυτά που δεν ψάχνουν.

Ήταν πιο πολύ η (ν)τροπή που πήραν οι λέξεις 
όταν βάλθηκαν η μια δίπλα στην άλλη.

Έπεφτε το νύχι απ' το δάχτυλο και το δάχτυλο από το χέρι 
χωρίς εγώ να αντιλαμβάνομαι τη σμίκρυνση μέσα στην ακολουθία


ώσπου βρέθηκα κατάκοιτη, 
απλωμένη σα χαλί...

No comments:

Post a Comment