3/3/16

Πλεύση

Τα νεκροταφεία γιορτάζουν την ανάσταση.
Η ανάπλαση των ιστών του σώματος είναι μια θαυμάσια τελετουργία. 
Όσο πηγαίνουμε και όσο βλέπω το πρόσωπό σου στο καλειδοσκόπιο, 
το δέρμα μου απλώνεται καλύτερα πάνω στη σάρκα 
και η σάρκα μου απλώνεται καλύτερα πάνω σου.
Όπως ο άνεμος, εκπληρώνομαι στην κίνηση 
και στον καιρό που έλκει και κυκλοφορεί.
Ξαφρίζω τις εποχές μου στα πόδια σου και αισθάνομαι τις αποχρώσεις ρέουσες.

Όταν το κλονάρι βαραίνει από τα πέταλα συλλέγω το βαθύ κόκκινο στα αιμοπετάλια που θα κυλήσουν μέσα μας και αναρωτιέμαι αν οι βραδινές χειρονομίες εκπέμπουν στο μέλλον.


Αμφιβάλλω για το καβούκι μου όπως αμφιβάλλω για την ευκλείδεια γεωμετρία.
-με όλα μου τα ρούχα στο πλυντήριο να περιστρέφονται.

No comments:

Post a Comment