4/30/16

αιθεροβάμων

Τα ζυγωματικά μου πέφτουν αργά προς το πάτωμα.
Καθώς το ακούω ξανά και ξανά
εξασφαλίζω την αίσθηση
πως είμαι κάπως λιγότερης σημασίας.

Όλα στη θέση τους.
Το σπίτι,
το γραφείο,
στη θέση τους.

Το πάτωμα απλώνεται 
για να φυτρώνουν πάνω του οι θέσεις
που θα βολέψουν κάπου 
στα μουλωχτά
την κατολίσθηση.

Να μπει κι αυτή
στη θέση 
μου.





No comments:

Post a Comment