1/30/17

Στειρωτικό

Στο σπίτι έχω πολλά μικρά πραγματάκια. 
Συμβολίζουν τη συμπύκνωσή μου στο χωροχρόνο. 

Φαντάζομαι αυτή την ηρεμία που πλαταίνει την ακτογραμμή 
και αγγίζει τα σημεία διέλευσης απ' το ένα σημείο στο άλλο 
καθώς οι πάγοι λιώνουν και η έρημος υγροποιείται. 
Η συνεχής προσπάθεια να διεκπεραιωθώ 
χωρίς να χρειάζεται να μάχομαι γι' αυτό τον ανύπαρκτο τ(ρ)όπο 
είναι η επιθυμία μου να είμαι κοντά σου 
δίχως να φοβάμαι 
πως θα μυρίσω ναφθαλίνη, 
πως θα μου ξεφύγει κάποια εποχή που δεν κυνήγησα 
ή πως θα είμαι πάντοτε μια φευγαλέα ευχαρίστηση. 

Βρίσκομαι σε μια θέση που συνεχώς με απεμπολίζει. 
Μη αναγνωρίσιμη 
γιατί

-Δεν υπάρχει τόπος ταυτόχρονος με τη δική μου ύπαρξη.

No comments:

Post a Comment