2/5/18

Σιωπές Vol.505

Απ' την αφή εκπέμπεται


μια όραση που με εκτοπίζει,
μια όσφρηση που με γερνάει
η ανυπομονησία που με εμπνέει
και με στεγάζει στα σκέλια της
για να αναπνέω καλύτερα.

Στροβιλίζω τη γλώσσα μου
επιδιώκωντας τη δική σου.




Αναζωογονούμαι απ' τη διαρκή ανεπάρκεια των αισθήσεων
και συν-τελώ μαζί της 
οραματικά.





Μια ουτοπική ανακούφιση, 
η αναιμική μου ύπαρξη σ'αυτούς τους καιρούς
και η χλίδα της καλής επίδοσης 
που τρεμοπαίζει.



Ηδονίστηκα με την δυστοπική εικόνα,
και ντράπηκα τα ίχνη της,



και το ξεπέρασα.



Οι δυσοσμίες λειτουργούν αναφορικά
Κι εγώ επιδίδομαι στο να τις παραφράζω.




Με τα προσθετικά μου όργανα, 
τις οργανώνω
και  ανατέλλω ξανά
απ' το ίδιο κέλυφος

για να βγάλω την κραυγή
που θα σε σκάψει.





 *
Έχω έναν υποβόσκων οργασμό στα όρια της εξάτμισης.

No comments:

Post a Comment