5/13/18

y la luna fue testigo

Η διαπραγμάτευση μεταξύ αισθητήριου και αρμόζοντος σε μια συνομιλία 
είναι μια διαδικασία που τείνει προς την αποδέσμευση 
του υποκειμένου από την ιστορία,
από τον άλλο
και από τον εαυτό του. 

Δεν πρόκειται όμως για έναν εκ-στατικό εαυτό, 
αλλά για έναν εαυτό που καταπίνεται απο μια ψευδαίσθηση συνέχειας 
που παράγεται απ' το ρυθμό της επανάληψης. 
Οι κατασταλτικές δυνάμεις επενεργούν σε αυτό το επίπεδο με τρόπο αδιόρατο 
ώστε να πριμοδοτείται η αίσθηση διάσωσης ή συντήρησης του νοήματος του εαυτού
(ακόμα κι αν αυτό νοείται ως ρέον)
που κινδυνεύει να πολιορκηθεί απ' την τροποποίησή του
 από το ά-λογο.  

 Όταν μια συνομιλία μεταξύ του τώρα και του τώρα 
ρουτινοποιεί την ασημαντότητα της σχέσης ως μνήμης, 
οι συναντήσεις εκκενώνονται 
και η συνεχής επανάληψη μιας θεατρικοποιημένης επιτέλεσης της αδιαφορίας 
κανονικοποιεί την απομάκρυνση.


*
Στις στιγμιαίες μου εκλάμψεις,
ένας μικρός εξευτελισμός εκρήγνυται μέσα μου.


No comments:

Post a Comment